Charakterystyka owczarka niemieckiego

przedstawiciel rasy owczarków niemieckich leżący na trawieOwczarki niemieckie należą do psów średniej wielkości, silnych, dobrze zbudowanych i dobrze umięśnionych. Jest to rasa należąca do grupy psów pasterskich. Zalicza się je do psów obronnych. Z wyglądu przypomina wilka. Z tego powodu często jest mylnie nazywany wilczurem. Najczęściej spotykanym umaszczeniem to czarne podpalana sierść, z rudym, brązowym, czerwonym, płowym lub jasnoszarym podpalaniem lub czarne z podpalanymi łapami. Istnieją dwie odmiany tej rasy: krótkowłosa i długowłosa. Ta ostatnia została uznana przez Związek Kynologiczny w Polsce i na świecie dopiero od 1 stycznia 2011 r.

Planowa hodowla tej rasy rozpoczęła się na końcu XIX w. Założycielem był rotmistrz Max von Stephanitz. Powodem takiej decyzji było rosnące zapotrzebowanie na psy służbowe, które wspomagałyby wojsko i policję, przez wzrost przestępczości. Do pierwszych owczarków niemieckich, które miały spełniać tę rolę należał Hektor, który później otrzymał imię Horand von Graftrath. Von Stephanitz założył w 1899 r. Klub Owczarka Niemieckiego.

Początek rasie dały Horand von Graftrath i suczka Mari von Graftrath. Jednak szczenięta nie spełniły wizji. Miały one więcej wad charakteru niż zalet. Również budowa psa była odległa od zamierzonego ideału. Do przełomu doszło w 1925, gdzie na wystawie odkryto nowego przedstawiciela tej rasy. Był to owczareko imieniu Klodo von Boxberg, który uosabiał wszystkie cechy pierwotnego standardu. W roku 1968 założono Europejską Unię Owczarka Niemieckiego, zaś w 1974 r. została ona przekształcona w Unię Światową (WUSV). Obecnie WUSV zrzesza około 300.000 członków z całego świata.

Współczesne owczarki niemieckie zawsze czują się najlepiej wówczas, gdy cała rodzina, do której należy, jest razem. Są  zatem typowymi psami rodzinnymi. Tym bardziej, że te psy traktują rodzinę, jako swoje stado. Psy tej rasy są cenione ze względu na swoje cechy. Łatwo uczą się komend, są aktywne, dlatego lubią dużo ruchu. Każdy trening są dla nich sposobem na zachowanie sprawności. Z tego powodu należy przynajmniej raz dziennie zapewnić psu swobodne bieganie bez smyczy, oprócz krótkich spacerów. Dobrym sposobem na zapewnienie takiej swobody jest nauczenie pupila biegu przy rowerze. Takie wycieczki rowerowe pozwalają zaspokoić im potrzebę intensywnego ruchu. Ulubionymi zabawami jest także pływanie, doskonale kształtujące muskulaturę owczarków, aportowanie będące instynktem pierwotnym – znajdowanie zdobyczy, którą pies ma dobrowolnie oddać.

Owczarki niemieckie są „zatrudnione” w służbach specjalnych z racji ich cech indywidualnych. Są one zdolne do porównywania i analizowania tropów, znajdują narkotyki, materiały wybuchowe, zwłoki. Identyfikują osoby. Służą jako ratownicy górscy i lawinowi, ratownicy biorący udział w katastrofach i kataklizmach, policji, wojsku, służbie celnej, do ochrony. Oczywiście nie każdy osobnik należący do tej rasy nadaje się do takich zadań. Taki pies musi mieć silny charakter, odwagę i być nadzwyczaj sprawny. Do wykonywania powyższych zadań służy odpowiednia tresura kończąca się egzaminem. Psy tej rasy doskonale także nadają się jako przewodnicy osób niewidomych oraz do obrony posesji i rodziny, do której należy.

Owczarki mają typowe dla tej rasy schorzenia, do których należy: dysplazja stawów biodrowych, prostata, zmiany alergiczne, dysplazja stawów łokciowych, gnilec, enostoza – młodzieńcze zapalenie kości, nowotwory. Psy te przejawiają średnie ryzyko do wystąpienia skrętu żołądka